رندومیجات بنده

عروسکای خوشگلی که فقط ازشون یدونه موجود داریم
اون خروس کوچولو رو برای من بافته اون بزرگه رو برای کیف خودش.. «آبجیم»
البته الان داره حرص میخوره که داره تاریخ میخونه و من اینجا دارم سریالمو میبینم
دیروز طی یه حرکت ابتکاری هر چی خواستم حلقه اتصالو با لحیم وصل کنم نشد نمیدونم اصلا شدنیه یا نه صرفا چون حلقه ها باز نشن خواستم از این روش استفاده کنم که اونم عملی نشد!
کلا با هویه و لحیم مشکل دارم اول اینکه هویه تا داغ شه و عمل کنه جون به لب میشم بعدم نوکش قشنگ داغ نمیشه همش از کنارش میزنم تا ذوب کنه، پریزم از ایناس که محافظ داره بعد از کلی جنگولک بازی میتونم درست وصل کنم به پریز.. «هنوز قلق کار با هویه دستم نیومده ببینم چطوریه»
* عروسکا هر چی سبکم باشن بعد یمدت میگذره یا نمیدونم چی میشه یجا که گیر میکنن یا چی یهو میبینم حلقه و جاکلیدی هست ولی عروسک نه.. امسال سر همین عید دیدنی عروسک جوجه خوشگلمو گم کردمTT

دیروز بالاخره بعد از تلاش گسترده منو آبجیم تونستیم به نتیجه مطلوب برسیم و کیف یه وری که خیلی لخت بود رو با استیکرای رندوم که از رحمتیک پینترست مونده بود تزیین کردیم..
اون پیشی کوچولو بعنوان آویز و بقیه استیکرا با سنجاق سینه خام چسبوندیم روش؛
(پشتو روشو لمینت کردم که چیزیشون نشه و محکم وایسن رو پارچه)
آبجیم علاقه خاصی به گربه.. نه کلا هر موجود زنده ای سگ، گربه، زنبور، عنکبوت، جیرجیرک،و.. بغیر انسان داره (البته بجز انسان های زیبارو که نقطه ضعفشه)
اکانت کالافشم آیدیش همین بود البته سر جایزه و اینا قبل همین جنگ اکانتشو به فنا داد و چند روز با اکانت لول پایین بنده سر کرد.. (که قبلش افت شان بود براش باهام بازی کنه)
* البته ناگفته نماند که بنده در این راه دو تا انگشتام جراحت پیدا کردن و به پاس از اینهمه تلاش و کوشش فراوانم دو تا بافتنی فینگیلی به بنده عطا نمود..«تصویر آخر»

وقتی راجب وضع الان فکر میکنم و میبینم که اینجا خیلی آرومه و یجورایی انگار از ایران نیست یجور حس آرامش در عین حال ناراحتی و شرم دارم بقول مانی تو آخرین ویدیو تکتاکشون که میگه وقتی صدای بمب و جنگنده رو میشنوی و یلحظه نفستو حبس میکنی و منتظری، بعد اینکه میبینی بمب یه جای دیگه خورده و صداش دوره، یه نفس راحت میکشی ولی همون لحظه به این فکر میکنی که الان ممکنه یکی دیگه بدبخت شده باشه و زندگیشو، دار و ندارشو از دست داده باشه، یه حس ناراحتی همراه با شرمی میاد از اینکه احساس راحتی میکنی.. «من کل روزمو با همون حس یه لحظه مانی طی میکنم»
من یه همچین حالتیم در عین حال که دارم روال عادی زندگیمو طی میکنم نه میتونم به زندگی عادی فکر کنم، نه کاری از دستم برمیاد برای کسایی که تو این جنگ صدمه دیدن، هم میخوام از اخبار جنگ خبر داشته باشم همم نمیتونم اخبار جنگو تحمل کنم و به همین بیخبری خوش خبریم ادامه میدم، یجوریه که نه میتونم بگم ببخشید که من هنوز جنگنده ندیدمو صداشو نشنیدم یا صدای بمب به گوشم نخورده و حتی نمیتونم تصور کنم که چطوریه یا ببخشید که شما آسیب دیدی و ما تو آرامشیم یا نمیشه گفت امیدوارم اینجام بمب بخوره بتونم درکتون کنم! 
یه حس درموندگی که فقط میتونم بگم خیلی حال گندیه!
امیدوارم زودتر این سایه جنـ/ـگ از رو کشورمون بره کنار..

یکی از زیباترین شکوفه ها، شکوفه های شلیله، خیلی ناز و ظریفه نمیشه از نگاه بهش دل کندTT